Pikmin – Keur Mikmin

“Keur naon Mang mani kerung kawas nu loba hutang wéh, éta laptot teu kudu dimanyunan kitu atuh!” Cék Si Abro.

“Ckckck, heuhh.. ieu mah ngaganggu waé!, cicing keur ngimpleng kecap, ngagumulungkeun rasa, nyawang pangalaman jeung ngolah basa.”, kelepus Mang Duléh kana Dji Sam Soe hanca sapotong deui.

“Hahhhhh, rieut ngobrol jeung Si Amang mah, cik keur naon sabenerna sih, mani jeung manteng kana Pésbuk kitu.”, tuluy nyampeurkeun, nelek-nelek téténjoan kana LCD nu nyorot beungeut Mang Duléh. Kalangkang kaca Pésbuk semu beureum lebah luhurna, ngelemeng dina kaca panon nu nyangsang dina irung.

“Enya, ieu… keur mikmin Jang. Ngarang carita mini.” Miheulaan.

(29-5-2012)

 

Tentang Ilham Nurwansah

mencoba berfikir global, dengan bertindak lokal.
Pos ini dipublikasikan di Fiksi Mini Sunda dan tag . Tandai permalink.

Tinggalkan Balasan

Isikan data di bawah atau klik salah satu ikon untuk log in:

Logo WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Logout / Ubah )

Gambar Twitter

You are commenting using your Twitter account. Logout / Ubah )

Foto Facebook

You are commenting using your Facebook account. Logout / Ubah )

Foto Google+

You are commenting using your Google+ account. Logout / Ubah )

Connecting to %s